- Profesorowie -

Urodził się 5 kwietnia 1964 r. w Sulechowie, woj. lubuskie, gdzie w 1983 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące. Studiował na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Wrocławskiej, uzyskując w 1989 r. dyplom magistra inżynieria inżynierii środowiska.

Po studiach pracował w Zakładzie Mechaniki Płynów, w Instytucie Techniki Cieplnej i Mechaniki Płynów Politechniki Wrocławskiej. W 1992 r. został zatrudniony w Akademii Rolniczej we Wrocławiu na stanowisku asystenta, a po obronie doktoratu na stanowisku adiunkta w Instytucie Budownictwa Wodnego i Ziemnego (aktualnie: Instytut Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu), gdzie pracuje do chwili obecnej.

Stopień naukowy doktora nauk rolniczych w zakresie kształtowania środowiska, specjalności hydraulika koryt rzecznych, uzyskał w 1999 r. na podstawie wyróżnionej rozprawy doktorskiej pt. „Wpływ roślinności międzywala na warunki przepływu w korycie wielkiej wody”, której promotorem był prof. Jerzy Sobota. W 2014 r. na podstawie oceny ogólnego dorobku naukowego i przedstawionej rozprawy habilitacyjnej pt. „Wpływ giętkiej roślinności brzegowej na warunki przepływu w ciekach” obronił stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk rolniczych, w dyscyplinie ochrona i kształtowanie środowiska w specjalności inżynieria wodna. 

W latach 2011–2017 pełnił w Instytucie Inżynierii Środowiska obowiązki kierownika Zakładu Inżynierii Wodnej i Hydrotransportu (obecnie Zakład Modelowania Hydrodynamicznego). W kadencji 2016–2019, na macierzystym Wydziale pełnił funkcję prodziekana ds. studiów na kierunkach inżynieria i gospodarka wodna oraz inżynieria środowiska. W latach 2012–2016 był pełnomocnikiem rektora ds. uzależnień. Członek Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej dla nauczycieli akademickich i Uczelnianej Komisji ds. oceny Studenckich Kół Naukowych w kadencji 2020–2024. Koordynator ds. Współpracy Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji UPWr z Uniwersytetem w Hanowerze (od 2006 r.), a także z MINZU University w Pekinie (od 2019 r.).

W roku 2018 powierzono mu stanowisko profesora nadzwyczajnego, a od 2020 r. pracuje jako profesor uczelni w naukach inżynieryjno-technicznych, dyscyplinie inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka. 

Jego główne zainteresowania naukowe dotyczą hydrauliki koryt rzecznych i budowli wodnych, regulacji rzek „bliskiej natury”, oddziaływania roślinności na przepływy powodziowe oraz poprawy drożności ekologicznej i ochrony ichtiofauny przed szkodliwym działaniem budowli hydrotechnicznych (przepławki dla ryb). W trakcie powodzi w 1997 r. uczestniczył w pracach Rejonowego Komitetu Przeciwpowodziowego dla dzielnicy Wrocław-Leśnica, a po powodzi brał udział w pracach badawczych związanych z odbudową zniszczeń (modernizacja jazu Szczytniki) i poprawą bezpieczeństwa Wrocławia w przypadku wystąpienia przepływów katastrofalnych. Jest m.in. współautorem „Części hydraulicznej – Instrukcji Przeciwpowodziowej dla miasta Wrocławia“ oraz koordynatorem budowy „Wielkogabarytowego modelu laboratoryjnego Wrocławskiego Węzła Wodnego” do celów badawczych i dydaktycznych. 

W latach 1998–2014 kierował bądź był głównym wykonawcą grantów Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego dotyczących oporów przepływu w korytach z roślinnością, drożności ekologicznej rzek (w tym przepławek z zabudową roślinną) oraz oddziaływania roślinności giętkiej na warunki przepływu. Był też współautorem opinii i ekspertyz sądowych poświęconych tej problematyce. 

Jego dorobek naukowy i badawczy obejmuje ponad 80 pozycji, w tym ponad 60 to opublikowane autorskie i współautorskie oryginalne prace twórcze (23 w językach obcych), przy czym osiem to monografie. Książka, której jest współautorem „Open Channel Hydraulics, River Hydraulics Structures and Fluvial Geomorphology” (Taylor&Francis), oceniona została w 2019 r. przez renomowaną witrynę „Book Authority” (USA) na szóstym miejscu w dziedzinie Geomorfologii Fluwialnej.

Odbył łącznie 14 staży naukowych w ośrodkach zagranicznych (Niemcy, Austria, Francja, Portugalia, Czechy, Rosja, Chiny). W ramach programu „Tempus“ Unii Europejskiej w roku 1993 był uczestnikiem studium podyplomowego „Regulacja rzek bliska naturze“ na Uniwersytecie w Hanowerze. Dwukrotnie przyznano mu stypendium DAAD, finansowane przez rząd Republiki Federalnej Niemiec. Jego owocem były długoterminowe staże naukowe w latach 1994–1995 i 2007 odbyte na Uniwersytecie w Hanowerze. Wielokrotnie uczestniczył w międzynarodowym programie Socrates/Erasmus, w ramach którego prowadził wykłady dla studentów Politechniki w Cottbus oraz dla zagranicznych studentów na UP we Wrocławiu. Lata 2010–2018 to jego aktywne kontakty naukowe z uniwersytetami w Chinach: Minzu University of China w Pekinie oraz Hunan University i Hunan Agricultural University w Changsha. 

Był kierownikiem lub głównym wykonawcą 17 grantów badawczych, przy czym 11 z nich było finansowanych ze źródeł zewnętrznych. Wyniki swoich badań prezentował łącznie na 109 konferencjach naukowych. Zna cztery języki obce.

Jest członkiem Komitetu Redakcyjnego i Redaktorem w Międzynarodowej Radzie Naukowej „Journal of Ecological Engineering” oraz członkiem rad naukowych licznych czasopism naukowych. Wielokrotny recenzent dorobku habilitacyjnego, rozpraw doktorskich, wniosków badawczych i publikacji w renomowanych czasopismach naukowych. 

Opiekun naukowy dwóch doktorantów, 58 prac dyplomowych poświęconych problematyce inżynierii wodnej, w tym dwóch na uczelniach zagranicznych (Niemcy, Chiny). W 2009 r. praca napisana pod jego kierunkiem uznana została przez Stowarzyszenie Hydrologów Polskich za drugą najlepszą w Polsce pracę magisterską z dziedziny hydrologii. W latach 2006–2016 był opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Hydrologów i Hydrotechników.

W 2012 r. został powołany do eksperckiego Zespołu ds. Ochrony i Rozwoju Żywych Zasobów Wód przy Ministrze Rolnictwa (po reorganizacji przy Min. Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej). Jest członkiem: Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej (Oddział Dolnośląski); Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych NOT (Oddział Wrocławski) – od 2017 r. jest Zastępcą Przewodniczącego Sekcji Inżynierii Wodnej; IWA: the International Water Association; GWW: Gesellschaft für Weiterbildung in der Wasserwirtschaft, Leibniz Universität Hannover; Towarzystwa Wagnerowskiego we Wrocławiu, Stowarzyszenia Byłych Stypendystów DAAD (Deutscher Akademischer Austausch Dienst) oraz Towarzystwa Naukowego Inżynierii i Gospodarki Wodnej. W kadencji 2020–2023, wybrany do Komitetu Inżynierii Środowiska Polskiej Akademii Nauk.

Nagrodzony przez Prezydenta RP Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę” (2010), jedenastokrotnie wyróżniony nagrodami Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych oraz za osiągnięcia dydaktyczne i organizacyjne (2001–2020).