- Profesorowie -
Arkadiusz
Dyjakon
Urodzony 20 maja 1974 r. we Wrocławiu, Szkołę Podstawową nr 5 ukończył w 1989 r. Dalej kontynuował naukę w Technikum Mechanicznym (1989–1994) o specjalności Budowa Maszyn, otrzymując nagrody za najlepsze wyniki w nauce oraz wynik bardzo dobry za pracę dyplomową. W latach 1994–1999 studiował na Politechnice Wrocławskiej, na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym o kierunku mechanika i budowa maszyn w specjalności termoenergetyka.
Pracę magisterską pt. „Metody ograniczenia emisji zanieczyszczeń z kotłów rusztowych”, napisaną pod kierunkiem dr Stanisława Kruczka, obronił w 1999 r. Studia uwieńczyła nagroda Rektora Politechniki Wrocławskiej dla najlepszego absolwenta i najlepsze wyniki w czasie studiów na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym. Od 1999 do 2002 r. był zatrudniony jako asystent naukowo-dydaktyczny w Instytucie Techniki Cieplnej i Mechaniki Płynów. W 2003 r. obronił z wyróżnieniem tytuł doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy pt. „Stabilizacja płomienia pyłowego plazmą”, pod kierunkiem prof. Włodzimierza Kordylewskiego na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Wrocławskiej. Na ostatnim roku studiów doktoranckich przez miesiąc pracował naukowo na Uniwersytecie Clausthall w Niemczech pod kierunkiem prof. Jacka Żelkowskiego, prowadząc badania nad charakterystyką paliw stałych (węgiel kamienny, węgiel brunatny, pył drzewny, łupek węglowy) pod kątem ich skłonności do stabilnego spalania. Od 2002 roku podjął pracę na Politechnice Wrocławską jako starszy referent inżynieryjno-techniczny w Instytucie Techniki Cieplnej i Mechaniki Płynów, następnie – do 2005 jako asystent naukowo-dydaktyczny w tym samym instytucie oraz Kierownik Laboratorium Spalania w Zakładzie Spalania i Detonacji. W latach 2005–2010 r. pracował na stanowisku adiunkta.
W 2010 r., jako adiunkt, rozpoczął pracę na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, na Wydziale Przyrodniczo-Technologicznym, w Instytucie Inżynierii Rolniczej w Zakładzie Niskoemisyjnych Źródeł Energii Gospodarki Odpadami.
Habilitował się w 2019 r. na Wydziale Inżynierii Produkcji i Energetyki Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, na podstawie dysertacji pt. „Efektywność energetyczna procesu pozyskiwania biomasy odpadowej w postaci gałęzi z przycinania drzew jabłoniowych dla celów energetycznych”. Jest profesorem uczelni od 2020 r.
Jest autorem lub współautorem ponad 100 publikacji, 4 patentów i 5 książek/skryptów akademickich. Ponad 60 wystąpień konferencyjnych.
Był kierownikiem wielu projektów naukowo-badawczych: grantu młodego badacza KBN pt. „Wpływ pola elektrycznego na zapłon pyłu węglowego” (2000–2001), grantu własnego KBN pt. „Plazmowy zapłon paliw ciekłych” (2003–2004), projektu FP7 – Europruning (312078): “Development and implementation of a new, and non-existent, logistic chain on biomass from pruning” (2013–2016), grantu MNiSW pt. „Rozwój i zastosowanie nowej, nieistniejącej, logistycznej metody wykorzystania biomasy pochodzącej ze ścinek gałęzi drzew owocowych” (2013–2016), projektu „Wykonanie analiz właściwości odpadów organicznych i biowęgla” będącego częścią projektu pt. „Innowacyjny ciąg technologiczny konwersji odpadów organicznych w nowatorskie, wysokojakościowe paliwa stałe” (2016–2018), projektu RUBIZMO (773621) w Programie H2020 – “Replicable business models for modern rural economies” (2018–2021), projekt BECOOP (952930) w Programie H2020 – „Unlocking the community energy potential to support the market uptake of bioenergy heating Technologies” (2020–2023). Natomiast przy wielu innych współpracował jako wykonawca.
Odbył wiele zagranicznych i krajowych staży naukowo-badawczych, a zwłaszcza w Instytucie Energetyki Cieplnej Uniwersytetu Tsinghua w Pekinie, na Uniwersytecie Aston w Europejskim Instytucie Badawczym Bioenergii, na Uniwersytecie Technicznym Delft w Holandii, na Wydziale Mechaniki i Inżynierii Materiałowej w Zakładzie Porocesów i Energii, w Energy Research Centre of the Netherlands (ECN) w Holandii – w jednostce badań i rozwoju w firmie EDF R&D we Francji w Departamencie Mechaniki i Wytrzymałości Materiałów. Brał również udział w międzynarodowym kursie szkoleniowym w Indiach, dotyczącym technologii i aplikacji turbin wiatrowych.
Był wielokrotnie nagradzany. W 2004 r. otrzymał Nagrodę Dziekana Wydziału Mechaniczno-Energetycznego za całokształt działalności naukowo-dydaktycznej; w latach 2012, 20 i 2020 otrzymał nagrody Uniwersytetu Przyrodniczego. Dwukrotnie uzyskał także Nagrodę projakościową za dorobek naukowy w Dyscyplinie Inżynieria Środowiska, Górnictwo i Energetyka.
Jest od 2011 r., opiekunem naukowym Studenckiego Koła Naukowego Odnawialnych Źródeł Energii „Bio-Energia” przy. Jest członkiem Wiodącego Zespołu Badawczego (Grupy Waloryzacji Odpadów i Biomasy).
W latach 2016–2021 był Członkiem Komisji oceniającej projekty badawcze finansowane przez NCBiR w ramach programu LIDER.
Obecnie pracuje jako profesor uczelni na Wydziale Przyrodniczo-Technologicznym Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu w Katedrze Biogospodarki Stosowanej.