- Profesorowie -

Urodził się 28 sierpnia 1985 r. w Tarnowskich Górach. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 1 w Kaletach oraz Liceum Ogólnokształcącego nr 2 im. Stanisława Staszica w Tarnowskich Górach. Studia – najpierw inżynierskie (2008), a następnie magisterskie (2009) ukończył na kierunku geodezja i kartografia Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Stopień naukowy doktora fizyki i astronomii w 2014 r. na Wydziale Nauk Ścisłych Uniwersytetu w Bernie w Szwajcarii uzyskał na podstawie rozprawy: „Determination of Precise Satellite Orbits and Geodetic parameters using Satellite Laser Ranging”, przygotowanej pod opieką promotorów prof. Adriana Jäggiego, prof. Rolfa Dacha oraz dr. Danieli Thaller. Habilitował się w 2016 r. w dziedzinie nauk technicznych w dyscyplinie geodezja i kartografia, a tytuł profesora nauk ścisłych i przyrodniczych otrzymał w 2020 r.

Zatrudniony w 2014 r. w Instytucie Geodezji i Geoinformatyki Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu jako asystent, zaś od 2015 r. jako adiunkt. Stanowisko profesora nadzwyczajnego zajmował od 2017 do 2020 roku. Natomiast od września 2020 jest profesorem i Kierownikiem Zakładu Geodezji Satelitarnej, a następnie Zakładu Geodezji.

Swoje prace badawcze koncentruje wokół rozwoju satelitarnych technik obserwacyjnych w szczególności Globalnych Nawigacyjnych Systemów Satelitarnych (GNSS), takich jak GPS, GLONASS, Galileo, Beidou, QZSS, a także integracji laserowych pomiarów odległości do satelitów (SLR) i obserwacji GNSS. 

Kieruje m.in. projektem finansowanym ze środków Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) dotyczącym wykorzystania systemu Galileo w weryfikacji efektów wynikających z ogólnej teorii względności Einsteina („General Relativistic Effects in the orbits of Galileo Satellites”), a także projektami Narodowego Centrum Nauki dotyczących wyznaczania globalnych parametrów geodezyjnych z wykorzystaniem obserwacji satelitarnych („Zintegrowane ziemskie układy odniesień przestrzennych oparte o laserowe pomiary odległości do satelitów geodezyjnych, teledetekcyjnych oraz GNSS”, „Innowacyjne metody modelowania opóźnienia troposferycznego dla laserowych pomiarów odległości do sztucznych satelitów Ziemi” – 2015, „Wyznaczanie globalnych parametrów geodezyjnych z wykorzystaniem systemu satelitarnego Galileo” – 2018). Kieruje również rozwojem Globalnego Geodezyjnego Systemu Obserwacyjnego (GGOS-PL) na terenie Polski w projekcie System Obserwacji Płyty Europejskiej (EPOS-PL/EPOS-PL+). Był wykonawcą w wielu projektach finansowanych przez Szwajcarską Narodową Fundację Nauk, H2020 oraz ERC. Obecnie pracuje dla ESA w projekcie mającym na celu opracowanie satelitarnego systemu nawigacyjnego dla przyszłych misji załogowych i autonomicznych na Księżycu. 

Autor 222 publikacji naukowych. Zapraszany przez ośrodki badawcze o wysokiej renomie do wygłoszenia wykładów, m.in. w Austrii, Tajwanie, we Francji. Wypromował 3 doktorów w obszarze geodezji satelitarnej – dr. inż. Kamila Kaźmierskiego, dr. inż. Grzegorza Burego oraz dr. inż. Radosława Zajdla. Obecnie jest promotorem w kolejnych trzech przewodach i postępowaniach o nadanie stopnia naukowego doktora. Pełnił funkcję recenzenta i członka komisji w pięciu postępowaniach habilitacyjnych oraz dwóch przewodach doktorskich w Polsce i Szwajcarii. 

Jest członkiem honorowym Międzynarodowej Asocjacji Geodezji, członkiem Rady Zarządzającej Międzynawowej Służby Pomiarów Laserowych do Sztucznych Satelitów i Księżyca, Komitetu Badań Kosmicznych (COSPAR), Komitetu Geodezji PAN, a także stowarzyszonym członkiem Międzynarodowej Służby GNSS. Od 2019 r. pełni funkcję Przewodniczącego Rady Dyscypliny Inżynieria Lądowa i Transport UPWr. Członek Zespołu Ekspertów Narodowego Centrum Nauki w latach 2015–2016, 2018–2019, 2021 oraz od 2020 r. panelista Niemieckiej Fundacji Badań (DFG). 

Uzyskał wiele nagród od instytucji krajowych i międzynarodowych. Otrzymał stypendium START Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej jako wyróżniony 1 z 3 najlepszych młodych naukowców w Polsce (2016). Otrzymał stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców (2015) oraz nagrodę ministra „Geniusza Nauki” (2021). Uzyskał nagrodę naukową Polskiej Akademii Nauk, Wydziału IV Nauk Technicznych (2020), Nagrodę Naukową Prezydenta Wrocławia (2018) oraz Nagrodę im. Profesora Barana przyznaną przez Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie (2020). W 2015 r. Międzynarodowa Asocjacja Geodezji nagrodziła artykuł autorstwa prof. Krzysztof Sośnicy jako najlepszy artykuł młodego autora opublikowany w Journal of Geodesy. W 2015 r. otrzymał nagrodę Europejskiej Unii Nauk o Ziemi za wybitny wkład w rozwój światowej geodezji, a w 2019 r. Europejska Agencja Kosmiczna nagrodziła wkład w wykorzystanie technik satelitarnych GNSS w rozwój badań w obszarze fizyki fundamentalnej. 

Wykazuje wysokie zaangażowanie w studencki ruch naukowy. Był opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Geodetów (2017–2020), które wielokrotnie zdobywało I miejsce wśród organizacji studenckich na UPWr. Organizował konferencje studenckie (GISDay) oraz obozy naukowe m.in. w Jaskini Niedźwiedziej, w Kopalnii Węgla Kamiennego Rydułtowy-Anna, w Górach Stołowych, a także angażował studentów w prace badawcze w projektach naukowych. Jeden z obozów studenckich zakończył się odkryciem właściwej wysokości Szczelińca Wielkiego – 922 m n.p.m.