- Profesorowie -

Urodził się 13 listopada 1967 r. w Ziębicach. Szkołę podstawową ukończył w Niedźwiedniku w 1978 r. W Ziębicach uczęszczał do Technikum Mechanizacji Rolnictwa w latach 1982–1987. Studia podjął na Wydziale Melioracji i Inżynierii Środowiska Akademii Rolniczej we Wrocławiu, na kierunku inżynieria środowiska. Tytuł magistra inżyniera inżynierii środowiska uzyskał w 1992 r., broniąc pracy pt. „Erozja sekularna koryta rzeki Odry poniżej stopnia wodnego w Brzegu Dolnym”, napisanej pod opieką prof. Włodzimierza Parzonki. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1999 r., na podstawie rozprawy pt. „Ocena tworzenia się obrukowania dna rzeki na przykładzie Środkowej Odry”, napisanej pod kierunkiem prof. Włodzimierza Parzonki. Absolwent Międzywydziałowego Studium Pedagogicznego (1992–1993) oraz Studiów Podyplomowych „Wycena nieruchomości” (1999–2000) na Akademii Rolniczej we Wrocławiu.

W 1993 r. został zatrudniony na Akademii Rolniczej we Wrocławiu jako asystent, zaś od 2000 pracował jako adiunkt. Habilitował się w roku 2018 na podstawie cyklu publikacji „Transport rumowiska wleczonego i zmiany morfologiczne w korycie Górnej i Środkowej Odry”. Od 2020 r. pracuje jako profesor uczelni w naukach inżynieryjno-technicznych, dyscyplinie inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, specjalności hydraulika koryt rzecznych, inżynieria i gospodarka wodna, hydroenergetyka. W latach 2017–2020 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Inżynierii Środowiska, a następnie – w latach 2018–2020 – kierownika Zakładu Inżynierii Wodnej i Hydrotransportu.

Był kierownikiem dwóch projektów badawczych, pt. „Pomiary procesów morfodynamicznych kształtujących koryto rzeki Odry Górskiej na odcinku od Chałupek (km 20) do ujścia Olzy (km 28)” w latach 2004 –2007 i „Badania procesu karmienia Odry w rumowisko wleczone poniżej stopnia piętrzącego Malczyce w oparciu o model hydrauliczny i o symulacje komputerowe” w latach 2010–2013. Jako główny wykonawca brał udział w dwóch projektach naukowo-badawczych polsko-francuskich: „Określenie stosowalności opracowanej przez CEMAGREF metody INONDABILITE w warunkach polskich, na przykładzie Odry i Widawy (1999–2000) oraz „Powódź i transport rumowiska w rzece poniżej odcinka skanalizowanego” w Programie „POLONIUM” (1999–2001), a także w międzyrządowym projekcie badawczym zrealizowanym przez Polskę (AR Wrocław) i Belgię (Flandria – Uniwersytet Gent) pt. „Badania nad zachowaniem się częściowo spoistych i spoistych materiałów podczas przepływu stacjonarnego i niestacjonarnego” (1998–2000).

Ponadto uczestniczył w 16 międzynarodowych i krajowych programach badawczych. Był również kierownikiem i wykonawcą 50 opracowań dla gospodarki narodowej oraz jednostek samorządowych, m.in. „Badania skuteczności urządzeń do kierowania zachowaniem się ryb na wlotach do ujęć wody i przepławek” (2004–2006); „Analiza rzek województwa dolnośląskiego i opolskiego pod kątem lokalizacji pod budowę stopni wodnych dla celów hydroenergetycznych na istniejących jazach” (2008–2009), „Analiza ochrony i zabezpieczenia meandrów Odry na odcinku granicznym z Republiką Czeską” (2008–2009), „Analiza technicznych i ekonomicznych warunków usuwania rumowiska osadzonego w różnych typach zbiorników retencyjnych sudeckich, karpackich i nizinnych” (2009–2010), „Program sterowania transportem rumowiska dla rzeki Odry na odcinku 35 km poniżej stopnia Malczyce” (2010–2011), „Wdrożenie metody szacowania przepływów środowiskowych w Polsce” (2017–2018), „Wykonanie modeli fizycznych urządzeń przelewowych suchych zbiorników przeciwpowodziowych zlokalizowanych na rzece Bystrzycy Dusznickiej oraz na potoku Duna” (Sweco, 2020), „Innowacyjna metoda poprawy jakości wody w wielofunkcyjnych zbiornikach retencyjnych (Biostrateg, 2019–2021).

W latach 2008–2009 był ekspertem I i II stopnia Zespołu Oceniającego Projekty Edukacyjno-Infrastrukturalne przy Ośrodku Przetwarzania Informacji w Warszawie.

W latach 1997–2000 odbył staże naukowe na Uniwersytecie Gent w Belgii w Hydraulics Laboratory, prowadzonego przez prof. Ronnego Verhoevena.

Autor 91 publikacji naukowych. Laureat kilku nagród Rektora UPWr w zakresie działalności naukowo-badawczej, dydaktycznej oraz organizacyjnej.

Był opiekunem ponad 140 prac magisterskich i inżynierskich, recenzentem ponad 200 prac dyplomowych oraz jest promotorem dwóch doktoratów wdrożeniowych na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu.

Członek Towarzystwa Rozwoju Małych Elektrowni Wodnych.