- Profesorowie -

Urodziła się 30 listopada 1953 r. Studiowała na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego gdzie w 1977 r. uzyskała tytuł magistra geografii w specjalności meteorologia i klimatologia. Stopień naukowy doktora nauk rolniczych w dyscyplinie ochrona i kształtowanie środowiska obroniła w 1998 r. na podstawie rozprawy pt. „Rola czynnika radiacyjnego w ewapotranspiracji”, napisanej pod kierunkiem prof. Mariana Rojka. Habilitowała się na Wydziale Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu w 2014 r. na podstawie rozprawy pt. „Dynamika bilansu radiacyjnego murawy oraz powierzchni nieporośniętej” oraz oceny ogólnego dorobku naukowego.

Od 1977 r. do 1999 r. była zatrudniona na etacie inżynieryjno-technicznym jako starszy technik, specjalista w Katedrze Agro- i Hydrometeorologii Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Następnie do 2014 r. pracowała jako adiunkt, zaś do 2018 r. jako adiunkt ze stopniem doktora habilitowanego w Zakładzie Agro- i Hydrometeorologii w Instytucie Kształtowania i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Obecnie zajmuje stanowisko profesora uczelni w Zakładzie Melioracji Wodnych i Hydrometeorologii Katedry Kształtowania i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.

W latach 2007–2010 kierowała grantem „Wieloletnie zmiany bilansu radiacyjnego i cieplnego trawnika i ugoru w Obserwatorium Wrocław-Swojec”, finansowanym przez MNiSW.

Staże zagraniczne zaowocowały współpracą z Instytutem Geograficznym Uniwersytetu w Baku (Azerbejdżan) i WMI w Tbilisi (Gruzja) i wspólnymi badaniami porównawczymi potencjału helioenergetycznego Dolnego Śląska, Azerbejdżanu i Gruzji.

Autorka ponad 80 publikacji naukowych opublikowanych w czasopismach polskich i zagranicznych. Prace te są efektem badań nad klimatem Wrocławia. Jej zainteresowania badawcze dotyczą roli związków: Słońce – klimat – roślina w kształtowaniu parowania terenowego i bilansu cieplnego, rekonstrukcji zmian klimatycznych od schyłku tzw. Małej Epoki Lodowej.

Wyniki tych badań mają nie tylko charakter poznawczy, ale przede wszystkim utylitarny. Wiążą się z zagadnieniami optymalnego gospodarowania wodą w środowisku rolniczym oraz w całej gospodarce wodnej (analizy opadów, parowania i bilansów wodnych), jak też z potrzebami helioenergetyki (rozpoznanie potencjału solarno-radiacyjnego Dolnego Śląska i jego wieloletniej zmienności w monografii „Dynamika bilansu radiacyjnego murawy oraz powierzchni nieporośniętej”) oraz innowacyjnego wykorzystania w pompach ciepła energii przepływów ciepła glebowego w płytkich warstwach gleby.

Odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem „Za Długoletnią Służbę”.