Strona główna   Strona główna
MUZEUM

- Profesorowie -

Leszek
Szerszeń

Urodził się 8 sierpnia 1928 r. w Zawadzie, woj. rzeszowskie. Gimnazjum i liceum ogólnokształcące ukończył w 1949 r. w Ropczycach. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, które ukończył w Wyższej Szkole Rolniczej, uzyskując tytuł magistra inżyniera w 1954 r. W 1955 r. podjął pracę jako asystent w Katedrze Gleboznawstwa. Pod kierownictwem prof. dr. hab. Jana Tomaszewskiego rozpoczął badania kartograficzno-gleboznawcze, których głównym celem było sporządzenie map glebowych w różnych skalach. Równocześnie zainteresował się procesami glebowymi w różnych warunkach bioekologicznych.

Na podstawie rozprawy pt. „Studia nad glebami strefy klimatu arktycznego na przykładzie południowo-zachodniego Spitsbergenu” uzyskał stopień doktora nauk rolniczych w 1962 r., a stopień doktora habilitowanego w 1972 r. po przedłożeniu pracy pt. „Wpływ czynników bioklimatycznych na procesy zachodzące w glebach Sudetów i Spitsbergenu”.

Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1982 r., a profesora zwyczajnego w roku 1991.

Jest autorem lub współautorem ponad 150 prac naukowych (w tym około 30 w językach obcych). Poza tym jest współautorem skryptu z gleboznawstwa i podręcznika pt. „Zagrożenia, ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczo-rolniczego”. Prezentował dorobek naukowy m.in. na 2 kongresach Międzynarodowego Towarzystwa Gleboznawczego.

W 1959 r. w ramach Międzynarodowego Roku Geoficznego brał udział jako pierwszy gleboznawca z Polski w wyprawie naukowej na Spitsbergen, a w 1980 r. uczestniczył w następnej wyprawie.

Odbył staże naukowe na uniwersytetach m.in. w Nowym Sadzie, Belgradzie, Moskwie, Leningradzie, Rostawie nad Donem.
Promował 7 doktorantów (w tym jeden z Egiptu, a drugi z Syrii) oraz 112 magistrantów. Wykonał 6 recenzji prac habilitacyjnych i 11 doktorskich.

Przez szereg lat aktywnie uczestniczył w Komitetach PAN oraz towarzystwach naukowych, m.in. był członkiem Komitetu Gleboznawstwa Chemii Rolniczej i Mikrobiologii, Badań Polarnych, Zagospodarowania Ziem Górskich (Sekcja Sudecka) PAN. W latach 1975–1983 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Gleboznawstwa, Chemii Rolniczej i Mikrobiologii, a w latach 1987–1993 dyrektora Instytutu Gleboznawstwa i Ochrony Środowiska Rolniczego. Był organizatorem i kierownikiem studiów podyplomowych (o zakresie ogólnokrajowym) z gleboznawstwa melioracyjnego (1973–1976) oraz z ochrony i kształtowania środowiska (1992–1997).

Za działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Otrzymał złote odznaki ZNP, PTG, odznakę „Za zasługi dla Województwa Zielonogórskiego” oraz Budowniczego LGOM. Wyróżniony 14-krotnie nagrodami Rektora i Nagrodą Zespołową MEN.

W roku 1998 r. przeszedł na emeryturę.

  • Początek
  • Do góry
  • W dół
  • Koniec