Strona główna   Strona główna
MUZEUM

- Profesorowie -

Andrzej
Reinhard

Urodził się 15 lipca 1948 r. we Wrocławiu. Świadectwo dojrzałości i dyplom technika mechanika otrzymał w roku 1967 po ukończeniu Lotniczych Zakładów Naukowych we Wrocławiu. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej, które ukończył w 1972 r. i uzyskał dyplom magistra inżyniera elektronika. Stopień naukowy doktora nauk technicznych nadała mu Rada Wydziału Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej we Wrocławiu w 1978 r. na podstawie rozprawy pt. „Modelowanie ruchu wody gruntowej dla przypadku odwodnienia drenami w warunkach podłoża nieprzepuszczalnego”, a stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w dyscyplinie kształtowanie środowiska w 1992 r. po przedłożeniu rozprawy pt. „Ruch wody glebowej i gruntowej w strefach saturacji i aeracji wywołany działaniem drenu w różnych warunkach atmosferycznych”.

Pracę zawodową rozpoczął w 1972 r. w Instytucie Melioracji i Kształtowania Środowiska, kolejno na stanowiskach: starszego asystenta od 1974 r., adiunkta od 1979 r., profesora nadzwyczajnego od 1999 r. Tytuł naukowy profesora nauk rolniczych otrzymał w roku 2002.

Odbył staże naukowe na Uniwersytetach w Kilonii, Rostocku oraz Cottbus. Przedmiotem jego zainteresowań naukowych są modele matematyczne symulujące pracę różnych urządzeń nawadniających i odwadniających oraz zagadnienia związane z modelowaniem i automatyzowaniem budowli melioracyjnych.

Profesor był wybitnym specjalistą w zakresie modelowania ruchu wody w glebie. Ten kierunek badań został przez niego zapoczątkowany w Instytucie i z powodzeniem realizowany, a pod jego kierunkiem z tego zakresu powstał szereg cennych prac, m.in. 1 rozprawa habilitacyjna, 3 rozprawy doktorskie, kilkanaście prac dyplomowych inżynierskich i magisterskich oraz wiele oryginalnych twórczych prac naukowych publikowanych w renomowanych czasopismach krajowych i zagranicznych.

Ogółem jego dorobek naukowy składa się z ponad 105 pozycji, w tym 61 prac opublikowanych. Jest współautorem podręcznika dotyczącego zastosowań zbiorów przybliżonych, między innymi odnoszącego się do zagadnień związanych z działaniem budowli melioracyjnych. Brał czynny udział w automatyzowaniu przepompowni melioracyjnych i jest współautorem czterech patentów związanych z urządzeniami regulującymi pracę pomp.

Przez 9 lat kierował Zakładem Organizacji i Technologii Robót Melioracyjnych i Budowlanych w Instytucie Melioracji i Kształtowania Środowiska Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Był członkiem wielu towarzystw naukowo-technicznych, m.in. Sekcji Sudeckiej Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN, Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej, Stowarzyszenia Elektryków Polskich NOT, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych NOT, Wrocławskiej Rady Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT.

Otrzymał nagrodę Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, nagrodę Rady Wojewódzkiej NOT we Wrocławiu oraz 17 nagród Rektora Akademii Rolniczej we Wrocławiu.

Jego jedynym miejscem pracy był obecny Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, gdzie pracował do ostatnich chwil swego życia. Zmarł 19 stycznia 2010 r.; pochowany został na cmentarzu przy ul. Smętnej we Wrocławiu.

  • Początek
  • Do góry
  • W dół
  • Koniec