- Profesorowie -

Urodził się 5 grudnia 1923 r. w Czemierówce k. Nowogródka. Od 1935 r. uczęszczał do Gimnazjum i Liceum im. Zygmunta Augusta w Wilnie, gdzie zdał małą maturę w 1930 r. i egzamin dojrzałości w 1941 r. W latach 1941–1943, w czasie okupacji niemieckiej, pracował jako oborowy w rodzinnym majątku, uczestnicząc w szkoleniu i akcjach Armii Krajowej, a następnie przebywał w oddziałach leśnych jako dowódca drużyny „Kobuz”. Aresztowany w 1944 r. przez NKWD został wywieziony do Donbasu, gdzie był więziony w dwóch łagrach i zmuszony do katorżniczej pracy w kopalni węgla kamiennego. Zwolniony w końcu 1945 r. został przewieziony do Polski, gdzie w lutym 1946 r. zapisał się na Wydział Rolniczy Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej. Wykonując pracę magisterską pod kierunkiem prof. A. Tychowskiego, otrzymał dyplom w 1949 r. Na podstawie pracy doktorskiej pt. „Próby oceny jakości ziarna jęczmienia browarnego na przykładzie jęczmion zebranych w różnych terminach” (promotor – prof. A. Tychowski) Rada Wydziału Rolniczego nadała mu w 1961 r. stopień naukowy doktora nauk rolno-leśnych.

Jerzy Kiersnowski zajmował się badaniami z zakresu słodownictwa i piwowarstwa, gorzelnictwa rolniczego i przechowalnictwa produktów rolnych. We wszystkich tych dziedzinach stał się autorytetem naukowym w skali kraju. Swą wiedzę pogłębiał na stażach naukowych krajowych i zagranicznych, m.in. we Francji (1962–1963).

Jeszcze w czasie studiów – w 1948 r. został asystentem wolontariuszem w Katedrze Technologii Rolnej i Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego. W 1949 r. został jej starszym asystentem, w 1955 r. adiunktem, a w 1968 r. został mianowany docentem.

Pełnił różne funkcje na Uczelni. Był przewodniczącym Rady Pedagogicznej Rolniczych Studiów Zaocznych, Wydziałowej Rady ds. Młodzieży oraz Komisji Dyscyplinarnej dla studentów, a także założycielem i wieloletnim opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Technologów Żywności. Był wiceprzewodniczącym Rady Zakładowej ZNP oraz inicjatorem budowy stołówki i klubu pracowniczego w gmachu głównym Uczelni i seniorem budowy gmachu Technologii Żywności, której kompletne plany złożył władzom resortu. Był jednym z organizatorów Oddziału, a potem Wydziału Technologii Żywności. Współtworzył na Uczelni NSZZ Solidarność, będąc wiceprzewodniczącym jego Komitetu Założycielskiego i pierwszej Komisji Uczelnianej, za co w stanie wojennym był aresztowany i przez 3 miesiące internowany. Do chwili przejścia na emeryturę piastował stanowisko kierownika Zakładu. Do chwili obecnej prowadzi wykłady z przechowalnictwa produktów rolnych dla studentów stacjonarnych i niestacjonarnych.

Był członkiem Rad Naukowych Centralnego Laboratorium Przemysłu Rolnego oraz Instytutu Przemysłu Fermentacyjnego, a także Komisji Programowej przy Ministrze Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Należał do Zarządu Okręgu i Zarządu Głównego ZNP. Przez 3 kadencje był wiceprzewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego i członkiem Komisji Rewizyjnej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego NOT. Pełnił funkcję rzeczoznawcy tej organizacji oraz przez 2 kadencje przewodniczącego Komisji Rewizyjnej. Był współzałożycielem Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Technologów Żywności i wiceprzewodniczącym Konwentu „Nasz Wrocław”.

Promotor jednej rozprawy doktorskiej i ponad 100 prac magisterskich. Opublikował ok. 40 prac, w tym 20 oryginalnych prac twórczych i 2 skrypty, a także opracował wiele recenzji i ekspertyz. Był współautorem 5 patentów.

Został uhonorowany licznymi odznaczeniami (25), w tym m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Armii Krajowej, medalem „Za zasługi dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu”.

Zmarł 26 czerwca 2024 roku we Wrocławiu. Spoczywa na Cmentarzu Parafialnym Świętej Rodziny przy ulicy Smętnej we Wrocławiu.